MPU w Niemczech a abstynencja: kiedy „za krótka”, kiedy „za długa” – i dlaczego zawsze liczy się Twój przypadek
- Katarzyna Wroblewska

- 6 dni temu
- 4 minut(y) czytania

MPU w Niemczech: dlaczego nie ma „jednej właściwej” liczby miesięcy
Jeśli przygotowujesz się do MPU w Niemczech, bardzo łatwo usłyszeć prostą radę: „zrób X miesięcy abstynencji i będzie dobrze”. Problem w tym, że to nie działa jak matematyka.
W praktyce podczas badania liczy się przede wszystkim to, czy wnioski o Twojej przyszłej bezpiecznej jeździe są uzasadnione. A do tego służą m.in. Beurteilungskriterien – kryteria oceny w diagnostyce (opracowywane przez stałą grupę roboczą DGVP i DGVM).
Ich sens jest prosty: uporządkować ocenę i zrobić ją bardziej przejrzystą, ale jednocześnie zostawić miejsce na sprawiedliwą ocenę konkretnego przypadku.
Te same „miesiące” mogą wyglądać inaczej u dwóch osób.
Dlatego właśnie w temacie abstynencji nie ma jednego „złotego standardu”. Te same „miesiące” mogą wyglądać inaczej u dwóch osób – bo różni m.in. się:
powód MPU,
historia i waga sprawy,
to, co wynika z dokumentów i przebiegu zmiany.
Co więcej: podejście w praktyce jest doprecyzowywane w dokumentach typu FAQ publikowanych przez DGVP/DGVM (np. wokół interpretacji zasad).
To ważne, bo pokazuje, że to nie jest „opinia z internetu”, tylko uporządkowane wyjaśnienia do stosowanych ram oceny. Dobry przykład to dodatkowe FAQ po zmianach związanych z CanG, gdzie omawia się m.in. kwestie abstynencji i „belegów” w kontekście cannabis – czyli temat, który wymagał doprecyzowania po zmianach prawnych.
Wniosek dla Ciebie jest praktyczny: abstynencja może być za krótka… ale też „za długa” – jeśli nie potrafisz jej wiarygodnie wyjaśnić.
Na MPU liczy się nie tylko licznik miesięcy, tylko m.in. sens i spójność:
co było → dlaczego przerwano → co konkretnie się zmieniło → jak kontrolujesz ryzyko nawrotu.
I zawsze: to jest indywidualnie dobierane do przypadku.
Ważne: abstynencja to nie „zadanie do odhaczenia” — czasem potrzebujesz wsparcia
Jeśli w Twojej historii pojawia się uzależnienie, silne przyzwyczajenia albo utrata kontroli, to abstynencja nie jest tylko elementem „pod MPU”. To jest poważny temat zdrowotny i życiowy.
Dlatego: takie aspekty jak abstynencja warto prowadzić w kontakcie ze specjalistą (np. terapeuta uzależnień, lekarz, specjalista prowadzący).
W trudniejszych przypadkach nie warto być z tym samemu — wsparcie zwiększa bezpieczeństwo i stabilność zmiany, a nie tylko „dokument”.
I jeszcze jedno praktycznie: W zależności od sytuacji mogą być potrzebne różne formy udokumentowania (tzw. „Belege”) — nie zawsze wygląda to identycznie u każdej osoby.
Czasami poza samą abstynencją mogą być zalecane dodatkowe lub inne, równoważne dowody, które pokazują zmianę i kontrolę ryzyka w sposób dopasowany do przypadku.
Najważniejsze: to zawsze jest indywidualnie dobierane do przypadku — pod powód MPU, dokumenty, historię i to, co ma sens diagnostycznie.
Uwaga: nie zawsze dowód abstynencji jest konieczny!
W sprawach, w których MPU dotyczy substancji psychoaktywnych, często zakłada się automatycznie, że każdy przypadek musi kończyć się udokumentowaną abstynencją. Tak nie musi być.
W materiałach DGVP wskazuje się m.in., że w ocenie należy wyraźnie rozróżnić osoby, które aktualnie nie konsumują, ale którym można jeszcze zasadnie przypisać zdolność do kontrolowanego np. podejścia do alkoholu, od osób, u których ta zdolność w sposób trwały nie istnieje.
To oznacza praktycznie, że nie każda sprawa musi być zakończona dowodem abstynencji. W niektórych sprawach rozważa się inne podejście, np. kontrolowaną konsumpcję, o ile jest ona wiarygodna i pasuje do sytuacji danej osoby. Zawsze jednak jest to oceniane w odniesieniu do konkretnego przypadku.
Pytania i odpowiedzi:
1) Czy istnieje „stała” długość abstynencji do MPU?
To zawsze jest indywidualnie dobierane do przypadku i oceniane w kontekście min. historii, dokumentów i ryzyka.
2) Czy „im dłużej, tym lepiej”?
Nie zawsze. „Dłużej” może pomóc wtedy, gdy potrafisz jasno pokazać: po co, z jakiego powodu, co się zmieniło i jak utrzymujesz zmianę.
3) Kiedy abstynencja bywa „za krótka”?
Gdy wygląda jak działanie „pod badanie”, bez utrwalenia zmiany. Wtedy w praktyce kluczowe jest pokazanie konkretów zmiany i kontroli ryzyka, a nie samego czasu.
4) Czy „za długa” abstynencja może zaszkodzić?
Nie sama długość. Problemem jest brak wiarygodnego uzasadnienia, co się działo w tym czasie i jak ta zmiana działa w życiu (żeby nie wyglądało to na „przeczekanie”, "dla papierka").
Należy znać odpowiedzi na pytania m.in.:
po co tyle czasu,
co realnie się zmieniało w tym okresie,
jak dziś działa kontrola ryzyka
5) Co z przerwami i terminami – czy są jakieś ramy?
W materiałach FAQ DGVP pojawiają się doprecyzowania dotyczące interpretacji zasad i okresów w określonych sytuacjach. To wyjaśnienia do stosowania kryteriów – z naciskiem na ocenę w kontekście.
Jak możemy Ci jeszcze w tym pomóc w ramach naszych usług?
W MPU PO POLSKU / Institut Wroblewska pracujemy min. z osobami, które:
✅ straciły prawo jazdy w Niemczech (uprawnienia do prowadzenia pojazdów),
✅ od miesięcy odkładają temat „na później”,
✅ widzą, jak bardzo brak uprawnień komplikuje życie.
Możesz:
✓︎ umówić bezpłatną konsultację (online, po polsku), podczas której:
przejrzymy Twoją sytuację
wyjaśnimy, czy i kiedy w grę wchodzi nowy wniosek, MPU, abstynencja itd.,
ułożymy z Tobą wstępny plan powrotu do legalnej jazdy – krok po kroku.
Bezpłatna konsultacja ma charakter wstępny i służy wstępnej orientacji w sprawie oraz omówieniu możliwych kroków.
Podsumowanie
Temat abstynencji, niezależnie od tego, czy dotyczy alkoholu, cannabis, innych substancji czy leków, jest bardzo obszerny i w praktyce nie da się go bezpiecznie opisać jedną „uniwersalną” regułą. W ramach podejścia opartego o Beurteilungskriterien liczy się dopasowanie do konkretnego przypadku oraz ocena ryzyka, dlatego zaleca się zawsze indywidualną konsultację i dobranie strategii do Twojej sytuacji oraz dokumentów. W sprawach, w których pojawiają się elementy uzależnienia lub utraty kontroli, szczególnie ważne jest, aby nie zostawać z tym samemu i prowadzić proces przy wsparciu specjalistów.
Ważne zastrzeżenie
Ten artykuł ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Przepisy mogą się zmieniać, a każda sprawa karna i każda decyzja urzędu wymagają osobnej analizy odpowiednio wykwalifikowanej jednostki. W przypadku podejrzenia uzależnienia zalecany jest kontakt z lekarzem.
Stosujemy język oparty na szacunku i neutralny płciowo. Dotyczą każdej osoby, niezależnie od płci, tożsamości czy sposobu identyfikacji. Najważniejsza jest treść merytoryczna i bezpieczeństwo na drodze.
Bibliografia
DGVP – strona o Beurteilungskriterien (BKs) i roli Stałej Grupy Roboczej (StAB).
DGVP – BK3 – FAQ-Sammlung, stan na 07.09.2021 (PDF).
DGVM – FAQ zu „Urteilsbildung in der Fahreignungsbegutachtung – Beurteilungskriterien, 4. Auflage“(strona zbiorcza).
DGVM – FAQs zur Anwendung der Beurteilungskriterien nach Verabschiedung des CanG – Abstinenz- und Nüchternheitsbeleg, 30.04.2024 (PDF).
DGVM – FAQ_Beurteilungskriterien (PDF, 08.01.2024).
Skróty i pojęcia:
MPU – Medizinisch-Psychologische Untersuchung (badanie lekarsko-psychologiczne)
BK / Beurteilungskriterien – kryteria oceny stosowane w diagnostyce
DGVP/DGVM – niemieckie towarzystwa: psychologii transportu i medycyny transportu
CanG – ustawa dotycząca cannabis w Niemczech
Belege – dowody/dokumenty potwierdzające (np. w kontekście abstynencji)



Komentarze